| |||||||||||||
اما چيزي كه شب مراسم عميقاً ناراحتم كرد، هك شدن وبلاگ خورشيد خانوم بود ... خورشيد براي من فقط يك بلاگر ساده نيست، نمي دونم ... يادمه وبلاگش جزو اولين بلاگهايي بود كه خوندم و از جسارت، احساسات و نحوه نگارشش شگفت زده شده بودم، احساس كودكي رو داشتم كه با هيجان به يك كره طلايي براق چشم دوخته و قادر به فراموش كردن آن نيست... خوشم اومد كه جاذبه و دافعه داره، خوشم اومد كه حرفشو راحت مي زنه خواه به مزاق خيلي ها خوش نياد ......
و پريشب عميقاً متاثر شدم ... اين قسمت از نوشته هاي " سينا مطلبي " در اين زمينه خيلي به دلم نشست :
" وبلاگ خورشيد خانوم، اندكي بعد از آنكه جايزه ويژه داوران را گرفت و به حسين درخشان تقديم كرد، هك شد! اين داستان هك و هكبازي، سريال كسل كننده اي شده است. زماني كه همه هكرها را چه آنها كه كلاهشان سفيد بود، چه آنها كه كلاه سياه بر سر ميگذاشتند،با يك چوب ميراندند و يكجا محكوم ميكردند،يادداشت بلندي نوشتم و از هكرهايي كه دغدغه امنيت دارند دفاع كردم. اما حالا بچه اسكريپتيهايي كه با اتكا به چند نرمافزار آماده و آسان، به هر سايتي وارد ميشوند، حتي ظاهر را هم حفظ نميكنند تا هدفشان را امنيت نشان دهند. بلكه از ناامني و بي سروساماني سرورها شادمان هستند كه راه فحاشي و توهين و تهديدشان را باز گذاشته است. آقايان! خانمها! بحث امنيت را جدي بگيريد... لطفا. "
اينا رو ننوشتم كه پس فردا به جرم زبون درازي به هكر محترم و يا هر چيز ديگه، به جاي وبلاگ نازبانو يه تصوير مسخره ببينيد... اگه وبلاگ من يا هر كس ديگري از اين وبلاگشهر نيست بشه، مطمئناً هيچ كس كمبودش رو احساس نخواهد كرد، پس غمي نيست ... اما اينو مي دونم كه نوشته هايي كه گاهي از اوقات خوانده ايم و گويي زبان حال و دل ما بوده اند( و اين حالت بسيار نادر است)، هرگز فراموشمان نمي شود...و من اين نوشته ها را لابلاي سطور وبلاگ خورشيد يافته ام ... هميشه خورشيد وبلاگها بودي و خواهي ماند..